بسم الله الرحمن الرحیم

نطق میان دستور مورخ 2/12/1388

با درود و صلوات بر پیامبر خدا(ص) و ائمه هدی(ع) و صلوات خدا و رسولش بر شهدای گرانقدر اتقلاب اسلامی و دفاع مقدس و امام شهیدان (رضوان الله تعالی علیهم اجمعین)

22 بهمن ماه یوم اللهی شد که بار دیگر یادآور انفجار نور گردید و سیل خروشان ملت بزرگ ایران تمامی خفاشان شب پرست را به هزیمت واداشت. خروش تاریخی ملت فهیم و بصیر ایران در دفاع از حریم انقلاب اسلامی و ولایت مطلقه فقیه دگربار حجت را بر همگان روشن کرد و به کوردلان داخلی و شیاطین خارجی فهماند که ملت ایران این انقلاب و دستاوردهای آنرا ارزان بدست نیاورده که ارزان از دست دهد. گرچه سران فتنه و نفاق هیچگاه نخواهند فهمید. زیرا به فرموده قرآن کریم:

لهم قلوب لا یفقهون بها و لهم اعین لا یبصرون بها و لهم اذان لا یسمعون بها اولئک کالانعام بل هم اضل اولئک هم الغافلون(179-اعراف)

حقیقتاٌ مردم تاریخ ساز ایران همیشه به وظایف خود خوب عمل نموده و ثابت کرده است بهترین ملت در طول تاریخ بوده و قطعاٌ شایسته ترین برای رهبری جهان نیز همین ملتند و وظیفه همه مسئولین است که بالاترین خدمتها را به این مردم بنمایند.

البته این حضور وجه دیگری نیز داشت و آن هم پیامی بود به سران کشور و قوای سه گانه که بدانید و هوشیار باشید که مردم این فتنه گران و منافقین و اوباش وابسته به آنان را مفسدین فی الارض می دانند و به فرموده قرآن کریم که:

والذین ینقضون عهدالله من بعد میثاقه و یقطعون ما امرالله به ان یوصل و یفسدون فی الارض اولئک لهم اللعنه و لهم سوء الدار(25 سوره رعد)حقیقتاٌ مردم تاریخ ساز ایران همیشه به وظایف خود خوب عمل نموده و ثابت کرده است بهترین ملت در طول تاریخ بوده و قطعاٌ شایسته ترین برای رهبری جهان نیز همین ملتند و وظیفه همه مسئولین است که بالاترین خدمتها را به این مردم بنمایند.

معتقدند که بایستی هرچه سریعتر این مفسدین را بدون هیچ اغماضی محاکمه و به سزای اعمالشان رساند. و شاید بیش از این تعلل روا نباشد.

تولید رزم ناو جماران که نماد اقتدار ملی، سیاسی، نظامی و فناوری جمهوری اسلامی ایران است را به مقام معظم رهبری و نیروهای مسلح به ویژه نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران تبریک می گویم.

در این مجال بدست آمده ذکر نکاتی چند را ضروری می دانم:

1- سعادت ملت ایران و گام نهادن در راه توسعه شتابان و ایجاد هم افزایی در تمامی زمینه های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، پرداختن به نظام آموزشی کشور و حل معضلات ریشه ای آن می باشد. آنچه که در سالهای اخیر در عرصه نظام آموزشی کشور به وقوع پیوسته، پرداختن به موضوعات اولیه مادی و گردونه معیشتی این بخش انسان ساز و تاریخ ساز کشور بوده است. اکنون جا دارد در آستانه شروع برنامه پنجم و در دهه پیشرفت و عدالت به این مهم پرداخته شود. از مهمترین معضلاتی که باید بدان توجه کرد عبارتند از:

الف- وجود گسست بین آموزش و پرورش و آموزش عالی کشور در نظامات اداری، آموزشی، پرورشی و پژوهشی

ب- وجود نگاه غالب اتکاء به محفوظات و جابجایی مطالب درسی بجای نگاه پژوهش محور

ج- عدم مشارکت سیستم دولت و وزارتخانه ها بویژه وزارتخانه های اقتصادی در نظام آموزشی کشور و واسپاری همه امور و مسئولیتها به دو وزارتخانه آموزش و پرورش و آموزش عالی

د- عدم توسعه واقعی و نظام مند واسپاری امور به مردم و استفاده واقعی از مشارکت آنان

2- خصوصی سازی یک امر لازم و از ضرورتهای اساسی جامعه امروز ما است. لکن آنچه تا کنون اتفاق افتاده نه تنها به اهداف خصوصی سازی و سیاستهای اصل 44 قانون اساسی کمک نکرده و به توسعه اشتغال و افزایش بهره وری و افزایش تولید ناخالص داخلی منتج نگردیده، بلکه اکثر هنجارهای اجتماعی و تولیدی کشور را به هم ریخته و دستاوردهایی چون بیکاری کارگران و بحرانهای کارگری و اعتصابات پی در پی را به دنبال داشته است. از سوی دیگر واگذاری سهام دولت به مؤسسات عمومی و شرکتهای تحت پوشش دستگاههای دولتی و عدم بکارگیری سرمایه های بخشهای خصوصی و تعاونی نه تنها خصوصی سازی نیست بلکه ظلمی مضاعف به کشور و تولید آن و عقیم گذاشتن خصوصی سازی و کوچک سازی حجم دولت می باشد.

3- واردات بی رویه و تعرفه های غیرمؤثر و پایین نگهداشتن نرخ برابری ارز در سالهای اخیر دو لبه قیچی هستند که تولید کشور در بخشهای صنعت و کشاورزی کشور را مثله کرده اند. در حالی که اجرای قانون سیاستهای اصل 44 قانون اساسی، هدفمند سازی یارانه ها و سایر موارد اصلاحات اقتصادی کشور را در حالت گذار از یک شرایط حمایتی به شرایط رقابتی قرار داده و طبیعی است که این اقدامات تبعات خاص خود را دارد و بعضاٌ بیکاری، بلاتکلیفی، عدم تولید فراگیر و موضوعاتی از این دست را به دنبال خواهد داشت، پایین نگهداشتن مصنوعی نرخ ارز و تعرفه های غیرمؤثر، جز دادن یارانه به خارجی ها و تضمین اشتغال نیروی کار سایر کشورها و به نابودی کشاندن تولید داخلی ارمغانی نخواهد داشت. بنابراین هم اکنون که مجلس شورای اسلامی در حال تصویب قانون بودجه و در آستانه تصویب برنامه پنجم می باشد، باید به رسالت تاریخی خود خوب عمل نموده و مشکلات کشور را به حداقل برسانیم.

4- تکیه بر اقتصاد کشاورزی یکی از مهمترین موضوعانی است که نیاز به عزم عمومی همه مسئولان و دست اندرکاران اداره کشور دارد. این موضوع را همگان باید بدانند که اگر امنیت غذایی برقرار نباشد، استقلال سیاسی کشور مورد تهدید جدی قرار می گیرد. حتی اگر پیشرفتهای بسیار زیادی در سایر امور داشته باشیم. ضروری است همه تلاش خود را بکار بسته تا در خصوص توسعه منابع آب و اجرای کشاورزی پیشرفته بیش از گذشته توجه نموده و با اجرای برنامه های هدفمند، این بخش مهم اقتصاد کشور را با توسعه و پایداری در امنیت غذایی همراه نماییم.

5- امروزه موضوعات زیست محیطی یکی از مؤلفه های اصلی توسعه پایدار محسوب می گردد. تغییرات شدید آب و هوایی و تغییرات اقلیم، امور پیش پا افتاده ای نیستند که به سادگی از کنار آن عبور کرد. بررسی آلودگی های آب و هوا و تخریب منابع بسیار با ارزشی همجون خاک و جنگل و مرتع اساساٌ در محاسبات اقتصادی و مطالعات امکان سنجی طرحهای عمرانی و تولیدی کشور جایگاه تعیین کننده ای ندارد و لذا به جایی رسیده ایم که حتی دستگاههایی چون سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان جنگلها و مراتع به این رسالت تاریخی باور جدی ندارند و نتیجه آن این شده که همه روزه شاهد تخریب روزافزون محیط زیست بوده و استانداردهای کشور در مقایسه با سایر کشورها با دو دهه تأخیر همراه باشد. اگر نسلی سالم و شاداب، محیط زیستی پاک و زندگی در آرامش را خواهانیم، ضرورت دارد موضوعات زیست محیطی را به متن برنامه های کشور وارد نماییم.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

عباس رجائی

نماینده مردم شریف اراک، کمیجان و خنداب

و رئیس کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی